فرق ندارد كه اين مواد جدا جدا تهيه شود يا همه را يك جا بكوبند بعد قسمتى از آن كوبيده را با نوره مخلوط كنند ، ولى بايد رعايت كرد تا نوره را به عمل نياورند نبايد ماده ديگرى را به آن مخلوط كنند . نوره را با اين ترتيب تهيه كنند : از بابونه ، مرزنگوش ، بنفشه‌ى خشك يا گل سرخ مقدارى در آب داغ بريزند و نوره را با اين جوشانده معطر خمير كنند ، و مقدار اينها بايد به ميزانى باشد كه آب داغ را معطر كنند . در نسبت مواد نوره هم بايد رعايت شود كه زرنيخ از ميزان 6 / 1 نسبت بساير مواد تجاوز نكند و بعد بدن را ( قسمت مودار بدن را ) با اين نوره بمالند ، و پس از خاتمه كار و شستن بدن محل تنوير شده را با موادى مركب از برگ شفتالو و ( ثجير العصفر ) و حنا و گل و سنبل بمالند ، تا بوى زننده نوره جاى خود را به عطر دلپذير گلها بدهد . كسى كه بخواهد به بدنش تنوير بكشد ، و در عين حال از سوزش نوره در امان باشد ، بايد پس از استعمال ، آن را كمتر زير و رو كند ، و هر چه زودتر بشويد ، و جاى نوره كشيده را با روغن گل مالش دهد . اگر ، پناه بر خدا ، بدن انسان در نتيجه احتراق نوره آسيب ديد چاره‌اش اينست كه ( عدس پوست كنده را بكوبند و بعد آردش را با گلاب و سركه مخلوط كنند ، جاى سوختگى را با اين خمير ماساژ دهند ، با خواست خداوند بزرگ آن زخم التيام خواهد يافت . كسانى كه مىخواهند از سوزش نوره در امان باشند ، بايد قبل از استعمال نوره موضع آن را با سركه انگور ثقفى و روغن گل به خوبى مالش دهند ، آن محل ديگر از مواد سوزنده تنوير هر قدر هم كه قوى باشد زيانى نخواهد ديد .